Zomerregen

Terwijl de tinteling van het groene voorjaarsgras
speels de vrouwelijke heupen plaagt,
in de tuin die de naam ‘verleiding’ draagt,
glijdt gestaag een witte deken, van gevuld
met water wankelende wolken, en laat hij verlegen
haar vurigheid verkoelen met zijn zwoele zomerregen.


voorjaar 2000
 

Duet

Als over de rondingen van zijn instrument
streelt hij aandachtig haar flanken…
speelt hij als volleerd, maar onbekend…
nieuwsgierig naar haar zachte klanken.

Voorzichtig tokkelt hij langs de snaren,
een nauwelijks hoorbaar kreetje van genot…
‘n trilling in de huid, licht gezoem in de haren…
zo intens zijn spel en tegenbod.

In lichte staccato, tussen forte en piano
vindt het duet ‘n vertolking als nooit tevoren
en speelt hij in oneindigheid, zo…
hij haar altijd zal blijven horen.
 

Uit 1001 nachten

Zachtjes schrijden seconden voorbij
De sluimering sluipt steeds dichter nabij

De nacht valt in, maar ‘k wil liever waken
In stilte een kijkje nemen… onder het laken

De jongeling naast me, zo krachtig en rank
De huid zo zacht, zo warm en zo blank

Verlangen te strelen, liefkozen en kussen
In slaap te wiegen, te troosten of sussen

De slaap wint van hem de zoete strijd
Zo ligt de jongeling naast mij neergevleid

In stille verwondering, vertederd en blij….
Vraag ik je liefste, is de droom van jou of van mij?
 

Liefste


Liefste…
Zeg me waar je schuilplaats is, opdat ik je zal vinden.
Vertel me ook van wie je houdt, je immer teer beminden.
Toon me je diepte, en hoe ver we kunnen dalen.
Spreek met me, in alle tonen en in alle talen.
Toon ook je hoogte, en hoe ver we kunnen stijgen.
Ken je innerlijke stilte, opdat we kunnen zwijgen.
Geef me je hand en ga mee zonder iets te vragen.
Als de last te zwaar is, wil ik ‘m voor je dragen.

Liefste…
Zeg me wat je verlangens zijn, opdat ik zal vervullen.
Verschuil je nimmer in geheimen, ze zullen je onthullen.
Toon me je kracht en zie hoe hard we kunnen gaan.
Reis met me, van nieuwe tot zelfs volle maan.
Toon ook je kwetsbaarheid en weet hoe we kunnen lijden.
Ken je innerlijke grens, opdat we die vermijden.
Sluit je ogen en ga mee zonder te vermoeden.
Als het gevaar dichtbij komt zal ik je wel behoeden.

Liefste…
Zeg me wat jouw waarheid is, opdat wij elkaar raken.
Verkies een wereld, en ik zal hem voor je maken.
Toon me je leegte, en wat we misschien ontberen.
Deel je angsten, je driften, je menselijk begeren…
Toon ook je rijkdom, hetgeen je dagelijks ontvangt.
Ken je behoeften, opdat ik weet wat je verlangt.
Open je hart en ga mee, je behoeft slechts te weten,
dat ik je altijd bij me draag en je alles doe vergeten.


voorjaar 2004