Dood

opeens
 

opeens
dacht ik

we hoeven
je niet
te kremeren

da's makkelijk

je lachte
hoorde ik
ik vloekte
 

mijn broer
 

heb ik je pijn gedaan
toen wij nog jongens waren
met schoppen in 't geniep
met rukken aan je haren
het zal wel over gaan

ik leefde in de waan
dat iets ons zou bewaren
voor pijn zo peilloos diep
een zee nog onbevaren
het spoor van de orkaan

ik ga maar naast je staan
er valt niets te verklaren
ik wilde dat ze sliep
dat wij slechts dromen waren
een nieuwe dag breekt aan
 

daarom
 

opdat het niet vervagen zal
schrijf ik mijn pijn weer open
ik zet de pen diep in mijn vlees
ik laat mijn tranen lopen
 

na twee jaar
 

soms, als ik opkijk
zit je daar
we hebben geen
afscheid genomen

je ogen, je handen
je lippen, je haar
ik kan het
nog allemaal dromen
 

opdracht
 

je weet
ik schrijf dit
niet voor jou
al denk ik
soms van
wel

het is
voor wie
je achterliet
en 't meest nog
voor
me zelf
 

Requiem voor Jet


Wie heeft je toch geroepen
kind
dat je zo snel moest gaan
wie heeft er op de ruit getikt
en 'zo' naar je gedaan

Je laat je spullen achter
kind
als bakens in de nacht
ze liggen glimmend in het grind
er wordt op je gewacht

Wat zullen we je missen
kind
dit is jouw requiem
geborgen in herinnering
je lach, je geur, je stem
 

Dochter

 

Disco Daddy


Wanneer ik thuiskom, loop ik naar haar toe en knik dan snel een aantal malen door mijn knieën.
Ze lacht en strekt, zoveel ze kan, haar kleine lijf.
Ik buk mij voor een onbegrepen kus.

Liever zag zij mij, denk ik, immer licht door de knieën zakkend voor zich staan: een eeuwig dansende vader.

Als zij dan wegrijdt van het bejaardenhuis, zal ik, licht knikkend met mijn hoofd achter een venster zitten.
Zij vraagt zich af of of ik besef dat zij het was die, bij het afscheid, mijn mond gekust heeft.

Voor Afke, Abbekerk, 01-10-79
 

Foto
 

er is een foto van ons tweeën
in Abbekerk nog,
op die grote, grijze bank

je bent heel ziek
('t zal wel angina wezen)
en ligt tegen me aan

ik weet nog hoe dat voelde;
je hete hoofd tegen m'n schouder
en ik leed met je mee:
we waren samen één

je zoekt je eigen weg
met hobbels en met kuilen
ik hou je in de gaten

soms roep ik wat
(hé, hé je loopt verkeerd !)
maar meestal kijk ik toe

ik loop niet met je mee
(dat wil je denk ik niet
en ik heb zelf
ook nog een pad of wat te gaan)

maar als je wilt
als je me zoekt
is er nog steeds die schouder
 

Moederhart

 

Moederhart


Het klopt
Zij veegt
Zij zuigt
 

Leeuwenhart


Dat hart van jou
wat zal dat hebben gebonkt
toen jij mij, in zeven of achtenvijftig,
wegsleurde uit de klas waar ik moest nablijven
om zinnetjes uit elkaar te knippen en weer op te plakken,
omdat ik, voor het echt ging dooien, op het ijs moest.

Vielen de snippers op de grond toen je de boel in m'n kastje propte?
Protesteerde de juf toen je met luide stem,
tegen niemand in het bijzonder, zoals je dat wel vaker doet,
verklaarde hoe en wat en ook waarom, verdomme?
Trilden de ramen toen je de deur achter ons dicht smeet?

Het ijs smolt van trots onder mijn voeten
Mijn moeder had een leeuwenhart.
 

Sterk


wees sterk
want je was altijd sterk
was je te sterk

jankte je in het donker
van zwakte
van onzekerheid

en wil je nu niet janken
van pijn
van angst

wees sterk
wees bang
en jank

en blijf

mijn moeder

sterk
 

Blanke pit

Ze heeft een grote smoel
maar zo'n klein hartje

(je weet wel dat ze dat zeggen)

dat wordt nog een heel gepeuter dan.
 

Shit


En morgen steekt een vent
z'n handen in mijn moeder
ik ken hem niet

leeft zijn moeder nog?

Peinzen
 

Circus Rens


Laat
mij een clown zijn
in een fles

met soms
de kurk
er even af

je ademt zachtjes
naar binnen
en ik maak wat gebaren

je zegt me
wat je hart bezwaart
ik zal de stenen
zo verleggen
dat ze weer
te dragen zijn

of liever
lachen we wat samen

en dan doe je
de kurk
terug

laat mij
een clown zijn
in een fles


Veertig


een getal van zand
even tastbaar is de tijd
dan zakt het dieper
in het glas

en op de vloedlijn
teer en wrakhout
en een boodschap
in een fles

ze brengt
de zee
en haalt

de jutter jut

07-04-97
 

‘Humor’

Proefwerk I


Het regent o, wat regent het
't is binnen warm en droog
mijn blaadje is nog wit en net
'kijk peinzend naar omhoog
zo zoek ik in mijn hersenpan
ik vind het antwoord niet
ik weet er echt geen reet meer van
dus: alt, controle, delete.

 

Proefwerk II


Het regent o, wat regent het
't is binnen warm en droog
ik heb mijn hersens aangezet
maar er komt niks omhoog
ik ben nog nooit zo leeg geweest
zelf na het vrijen niet
mijn kop is als een slapend beest
dus: alt, controle, delete.

 

Singing Fish


een vers voor deze vis
die vers is:
het vis geworden vers

en wat misschien nog mooier is:
de vers geworden vis