Lorraine Gans

Op een regenachtige maandagmorgen bellen wij bij de tekenares aan. Zij doet open en met een vrolijk gezicht nodigt zij ons uit vooral veel taart bij de koffie te nemen en niet andersom.
Aan de keukentafel steekt zij nog een dikke sigaar op en kijkt ons afwachtend aan. Wij pakken ons notitieblok en beginnen ons vraaggesprek.
K. en S. :"je tekent vooral dieren, zijn mensen niet interessant?"
L."Nee hoor ik vind beesten nu eenmaal leuker om te tekenen. Ze bezitten alle menselijke eigenschappen, mens of dier, er is voor mij geen verschil.
K. en S.:"Je bedoelt zoals deze tekening van een gorilla op een theepartijtje?"
L.:"Precies, de gorilla wil ook een goede beurt maken. Net een nieuw huis gekocht. Mooi behangetje aan de muur. Leuke meubeltjes gekocht en nu heeft ie dan zijn buurvrouw uitgenodigd voor een kopje thee. Gorilla's willen ook aardig gevonden worden! Of ik vindt een geitenkop langs de weg: en dan denk dat was vast een vrolijk geitje geweest die dacht nog lang en gelukkig te kunnen leven met haar broertjes en zusjes. Maar dat geitje moest er uiteindelijk toch achterkomen dat het leven onrechtvaardig is. Zo'n kop neem ik dan mee naar huis en daar maak ik dan een tekening van, begrijpt u? Wij begrijpen het.